Suit Tales
Nederlands ▾

Truco: regels en uitleg

Het kaartspel van Argentinië en Uruguay, met de Spaanse kaarten van 40 stuks, voor 2 spelers of met 4 in koppels. Elke ronde wordt beslist in het beste van drie slagen, maar de echte punten komen uit het roepen (en soms bluffen): de envido en de truco. Wie als eerste 30 punten heeft, wint.

Gespeeld in
🇦🇷 🇺🇾 Argentinië en Uruguay
Spelers
2 of 4 spelers
Kaarten
Spaanse kaarten · 40 kaarten
Soort
Slagen
Speel Truco gratisIn de browser, tegen de computer of met vrienden.

De kaarten

Van hoog naar laag:

Kaart
Zwaarden aasde hoogste
Staven aas
Zwaarden 7
Munten 7
Drieën
Tweeën
Bekers aas en munten aas
Koningen, ruiters en boerenin die volgorde
Bekers 7 en staven 7
Zessen, vijven en vierende laagste

Kaarten op dezelfde trede zijn gelijk (twee drieën bijvoorbeeld).

De ronde

  • Iedereen krijgt 3 kaarten. De speler rechts van de gever is de mano: hij komt als eerste uit en wint bij gelijkspel.
  • Er worden maximaal drie slagen gespeeld. De hoogste kaart wint de slag; zijn de hoogste gelijk, dan is de slag parda (gelijk).
  • Wie twee slagen wint, wint de ronde. Bij gelijke slagen: is de eerste gelijk, dan wint wie de volgende haalt; win je de eerste en is daarna een gelijk, dan win jij; zijn alle drie gelijk, dan wint de mano.
  • Zonder roepen is de ronde 1 punt waard.

Envido

Je envidopunten komen uit je drie kaarten:

  • Met twee kaarten van dezelfde kleur: 20 plus beide waarden (plaatjes tellen 0). De munten 7 en 6 maken 33, het maximum.
  • Anders: de waarde van je hoogste kaart (plaatjes 0).

Je roept het tijdens de eerste slag, voordat je je kaart speelt. De tegenstander kan aannemen, weigeren of verhogen:

RoepAangenomenGeweigerd
Envido21
Envido + envido42
Real envido31
Envido + real envido52
Envido + envido + real envido74
Falta envidowat ontbreektde eerdere roepen (of 1)

Wordt het aangenomen, dan wint de hoogste envido (in koppels de beste van elke partij); bij gelijkspel wint de mano. De falta envido is waard wat de koploper nog nodig heeft om te winnen; zitten beide partijen nog in hun eerste 15 punten (en malas), dan beslist hij het spel.

Truco

In je beurt, voordat je speelt, mag je truco roepen: aangenomen is de ronde 2 waard; geweigerd krijg jij 1 en eindigt de ronde. De partij die aannam, mag later verhogen:

RoepAangenomenGeweigerd
Truco21
Retruco32
Vale cuatro43
  • Alleen de partij die de laatste roep aannam, mag verhogen.
  • Bij het antwoorden mag je meteen verhogen („quiero retruco”).
  • Envido gaat voor: wordt in de eerste slag truco geroepen en kan er nog envido geroepen worden, dan mag je met envido antwoorden; daarna antwoord je op de truco.
  • Is een truco aangenomen, dan kan er geen envido meer geroepen worden.

Naar de stapel gaan

In je beurt mag je naar de stapel gaan (opgeven): de tegenstanders krijgen wat de ronde op dat moment waard is.

Einde van het spel

De partij die als eerste 30 punten heeft, wint (15 „malas” en 15 „buenas”). Een aangenomen envido kan het spel midden in een ronde beëindigen.

Varianten

Je kunt ze op de pagina van het spel wijzigen, onder „Spelregels”:

  • Punten om te winnen: 30 (standaard) of 15.

Tips

  • Roep envido met 27 of meer; met minder moet je er goed over nadenken.
  • Een goede truco heeft niet altijd goede kaarten nodig: soms is het genoeg dat je tegenstander denkt dat je ze hebt.
  • Win je de eerste slag, dan ben je halverwege: een goed moment voor truco.

Geschiedenis

Truco stamt af van de truc, een bluffspel dat nog steeds gespeeld wordt in de regio Valencia, op de Balearen, in Catalonië en in Zuid-Frankrijk. Het kwam vanuit Spanje naar Zuid-Amerika en werd een van de populairste spellen van Argentinië en Uruguay; Brazilië, Chili, Paraguay en Venezuela hebben ook hun eigen versies.

Meer nog dan de kaarten onderscheidt de manier van spelen Truco: het roepen (truco, retruco, quiero vale cuatro), de signalen tussen maten, de versjes die sommigen bij de flor opzeggen, en de kunst om met stijl te liegen. Jorge Luis Borges wijdde er het gedicht „El truco” aan in zijn eerste boek, Fervor de Buenos Aires (1923).