Układy
- Trójka: 3 lub 4 karty tej samej wartości. Przykład: trzy siódemki.
- Sekwens: 3 lub więcej kolejnych kart w tym samym kolorze. Przykład: 5, 6 i 7 kielichów.
Kolejność to: as, 2, 3, 4, 5, 6, 7, walet, rycerz, król. Siódemka łączy się z waletem (6, 7, walet to sekwens), ale król nie łączy się z asem.
Wartości kart
Luźne karty liczą się według swojej liczby: as to 1, walet 10, rycerz 11, a król 12.
Rozdanie
Każdy dostaje 7 kart. Jedną kartę odkrywa się, zaczynając stos odrzuconych; reszta tworzy talię.
Twój ruch
1. Dobierz kartę: dotknij talii albo wierzchniej karty odrzuconych.
2. Odrzuć jedną: dotknij karty w ręce, aby ją wybrać, i dotknij jeszcze raz (lub Odrzuć), aby ją odrzucić. Nie możesz odrzucić karty, którą właśnie wziąłeś z odrzuconych.
Ręka układa się sama: najpierw układy, na końcu luźne karty.
Jeśli talia się skończy, odrzucone karty (poza wierzchnią) tasuje się w nową talię.
Zamykanie
Zamiast odrzucać, możesz zamknąć, jeśli bez odrzucanej karty co najmniej 6 twoich kart jest w układach, a luźna karta jest warta mniej niż 5. Nie możesz zamknąć w pierwszym ruchu.
Gdy ktoś zamyka, wszyscy pokazują karty:
- Jeśli zamykający zostawił luźną kartę, pozostali mogą dokładać karty do jego układów, aby się ich pozbyć. Tutaj dzieje się to automatycznie, w najlepszy możliwy sposób.
- Każdy sumuje wartość swoich luźnych kart.
- Zamknięcie z wszystkimi 7 kartami w układach odejmuje 10 punktów od twojego wyniku.
- Zamknięcie 7 kolejnymi kartami w tym samym kolorze to chinchón: od razu wygrywasz grę.
Koniec gry
Kto przekroczy 100 punktów, odpada. Wygrywa ostatni gracz, który zostanie.
Warianty
Możesz je zmienić na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”:
- Limit punktów: 50, 75 lub 100 (domyślnie).
Wskazówki
- Patrz, co inni odrzucają i podnoszą: zdradza to, jakich układów szukają.
- Figury dużo ważą: jeśli nie pasują, odrzucaj je wcześnie.
- Wczesne zamknięcie z małą luźną kartą często opłaca się bardziej niż czekanie na −10, bo inni zostają z wieloma luźnymi kartami.
Historia
Chinchón należy do rodziny remika: gier, w których dobiera się i odrzuca karty, by tworzyć sekwensy i grupy jednakowych kart. Najwyraźniejszym przodkiem tej rodziny jest Conquian, XIX-wieczna gra z Meksyku i południa Stanów Zjednoczonych, z której wywodzą się Rummy i Gin Rummy.
Jego nazwa brzmi tak samo jak nazwa miasteczka Chinchón pod Madrytem, ale nikt nie wie, czy stamtąd pochodzi. Gra się w niego dużo w Hiszpanii, w Argentynie i w Urugwaju, gdzie nazywa się też Conga i ma własne turnieje i regulaminy, a także na Wyspach Zielonego Przylądka, gdzie pisze się txintxon.