Rozdanie
- Na stos na stole trafiają cztery karty: trzy zakryte i wierzchnia odkryta.
- Każdy gracz dostaje 4 karty. Gdy wszyscy je zagrają, rozdaje się kolejne 4, dopóki starcza talii.
- Przy 4 graczach gra się w parach, naprzeciw partnera.
Przebieg gry
Po kolei każdy zagrywa kartę na stos:
- Jeśli ma tę samą wartość co wierzchnia karta, zabierasz cały stos, razem z zakrytymi kartami.
- Walet zawsze zabiera stos.
- W przeciwnym razie twoja karta zostaje na wierzchu.
Gdy zagrane zostaną ostatnie karty, to, co zostało na stosie, dostaje ostatni gracz, który zabrał stos.
Pişti
Zabranie stosu z jedną kartą kartą o tej samej wartości to pişti: 10 punktów. Walet na samotnego waleta to podwójne pişti: 20 punktów. Walet na samotną kartę, która nie jest waletem, nie jest pişti.
Liczenie
Na koniec każdego rozdania (gdy cała talia zostanie rozegrana):
| Punkty | |
|---|---|
| Każdy as | 1 |
| Każdy walet | 1 |
| 2 trefl | 2 |
| 10 karo | 3 |
| Najwięcej kart | 3 |
| Każde pişti | 10 (20 z waletami) |
Warianty
Na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”, możesz wybrać punkty do wygranej: 51, 101 lub 151 (domyślnie).
Wskazówki
- Zachowaj walety na duże stosy.
- Nie zostawiaj samotnej karty na pustym stole, jeśli następny gracz może mieć taką samą.
- Pamiętaj, które wartości już wyszły: kartę, której trzy pozostałe egzemplarze już zagrano, można bezpiecznie zostawić na wierzchu.
Historia
Pişti to jedna z najpopularniejszych gier karcianych w Turcji, gdzie nazywa się też Pişpirik. Jej nazwa oznacza „ugotowany”: tak się mówi, gdy ktoś zabiera taką samą kartą samotną kartę leżącą na stosie – zagranie, które daje najwięcej punktów. Należy do rodziny gier w zbieranie stosu, jak greckie Xeri, w które gra się niemal tak samo, ale inaczej się punktuje.
Tradycyjnie wynik zapisuje się na papierze kreską za każde dziesięć punktów.