Karty: starszeństwo i punkty
| Karta | Punkty |
|---|---|
| As | 11 |
| Trójka | 10 |
| Król | 4 |
| Rycerz | 3 |
| Walet | 2 |
| 7, 6, 5, 4, 2 | 0 |
To także kolejność starszeństwa, od najwyższej do najniższej: trójka bije króla. Karty dają razem 120 punktów, a kto weźmie ostatnią lewę, dostaje 10 więcej.
Rozdanie
- Każdy gracz dostaje 10 kart.
- Przy 4 graczach gra się w parach, naprzeciw partnera. Rozdaje się całą talię i pokazuje ostatnią kartę rozdającego: jej kolor jest atutem. Ta karta zostaje w ręce rozdającego.
- Przy 2 lub 3 graczach następną kartę się odkrywa i ona wyznacza atut; reszta tworzy talię. Po każdej lewie każdy dobiera kartę, zaczynając od zwycięzcy. Przy 2 graczach odkryta karta jest dobierana jako ostatnia; przy 3 zostaje na stole.
Jak gra się lewę
Pierwszą lewę zaczyna gracz po prawej stronie rozdającego; potem ten, kto wziął ostatnią. Lewę bierze najwyższy atut; bez atutów – najwyższa karta w kolorze wyjścia.
Przy 4 graczach, a przy 2 lub 3 po wyczerpaniu talii, obowiązują te zasady:
- Dokładanie do koloru: jeśli masz karty w kolorze wyjścia, musisz zagrać jedną z nich.
- Przebijanie: jeśli możesz, musisz pobić najwyższą kartę w lewie, nawet partnera. Jeśli lewa została już przebita atutem, wystarczy dołożyć do koloru.
- Atutowanie: jeśli nie masz koloru, musisz zagrać atut, i to wyższy od już zagranych, jeśli możesz.
- Jeśli nie możesz zrobić żadnej z tych rzeczy, zagraj dowolną kartę.
Dopóki jest talia (2 lub 3 graczy), możesz zagrać dowolną kartę.
Karty, które możesz zagrać, są dobrze widoczne; pozostałe są przyciemnione.
Meldunki
Zaraz po wzięciu lewy, zanim wyjdziesz, możesz zameldować króla i rycerza w tym samym kolorze, które masz w ręce:
- 40 w atucie.
- 20 w każdym innym kolorze.
Tylko jeden meldunek na wziętą lewę, a 40 idzie przed każdym 20. Zameldowane karty zostają w ręce i gra się nimi normalnie.
Tute: jeśli po wzięciu lewy masz wszystkie cztery króle albo wszystkich czterech rycerzy, możesz zgłosić tute i od razu wygrać rozdanie.
Wymiana karty atutowej
Przy 2 lub 3 graczach, dopóki jest talia, możesz w swoim ruchu wymienić odkrytą kartę atutową:
- na atutową siódemkę, jeśli to as, trójka lub figura;
- na atutową dwójkę, jeśli to 4, 5, 6 lub 7.
Koniec rozdania i gry
- Każda strona sumuje punkty za karty, 10 za ostatnią lewę i swoje meldunki. Wyższa suma wygrywa rozdanie; przy remisie wygrywa ten, kto wziął ostatnią lewę.
- Grę wygrywa ten, kto pierwszy wygra 2 rozdania.
Warianty
Możesz je zmienić na karcie gry, w „Zasadach rozgrywki”:
- Rozdania do wygranej: 1, 2 (domyślnie) lub 3.
- Wymiana atutu: można ją wyłączyć.
- Tute: można je wyłączyć; wtedy cztery króle lub czterech rycerzy nie wygrywają rozdania.
Wskazówki
- Trzymaj króla z rycerzem razem, dopóki nie będziesz mógł ich zameldować: są warci tyle co as i trójka.
- Gdy talia się skończy, wychodź kartami, których nikt nie przebije: wszyscy inni muszą dokładać do koloru.
- Atuty biorą lewy, a z nimi prawo do meldunku; nie marnuj ich na lewy bez punktów.
Historia
Tute należy do rodziny gier w lewy z „małżeństwami”, które rozpowszechniły się w Europie w XVIII wieku: we wszystkich dostaje się premię za króla i damę w tym samym kolorze, którymi w talii hiszpańskiej są król i rycerz. Jej najbardziej znanymi krewnymi są francuski bezik i niemiecki Sechsundsechzig. Nazwę często łączy się z włoskim tutti, „wszyscy”, od zagrania polegającego na posiadaniu wszystkich czterech króli lub rycerzy, choć brak na to pewnych dowodów.
To jedna z najpopularniejszych gier karcianych w Hiszpanii i kilku krajach Ameryki Łacińskiej, z wieloma wariantami: w parach, cabrero w Argentynie i Urugwaju albo z licytacją. Zostawiła ślad w języku hiszpańskim: cantar las cuarenta („zameldować czterdzieści”) komuś to powiedzieć mu do słuchu – od najcenniejszego meldunku w grze.